Genişleyebilirlik:

            Her şeyi tanımlamak imkansız değilse bile çok zor olduğundan dolayı kodlama sistemi,gelecek zamanda da kullanılabilmelidir. Kodun genişleyebilme(uzayabilme) kolaylığı çok önemli bir özelliktir.

Farklılaşma:

             Bir sistem tarafından geliştirilmiş kodla ararsındaki farklılaşma miktarı,büyük oranda değişebilir. Bir uç durum alınarak şirket tarafından imal edilmiş tüm parçalar kodlandıktan sonra, bunlar bir ailede olduğu gibi sınıflandırılabilir. Tüm parçalar kodlandıktan sonra, tayfin diğer ucundaki her parça, ayrı bir aileyi gösterebilir. Kodlama sistemi,bu iki durumda uygun miktarda farklılaşma sağlamayabilir.

Otomasyon:

             Bugün kullanımdaki çoğu kodlama ve sınıflama sistemleri, bilgisayar kullanılarak kurulmuştur. Bu nedenle potansiyel bir sistem değerlendirileceği zaman, sistemin daha iyi nasıl otomatikleştirilebileceğini tespit etmek için yeterli zaman harcanmalıdır. Bu değerlendirme, kodlama ve sınıflandırma kabiliyetleriyle sınırlandırılmamalıdır;birleşik veri tabanı metodolojisi, geri getirme ve analiz fonksiyonları da göz önünde bulundurulmalıdır.

Verimlilik:

            Kod verimliliğinde tipik bir parçayı kodlamak için gerekli basamak sayısı değerlendirilmelidir. Mevcut basamak(hane)sayısı çok az ise bu sayının artırılıp artırılamayacağını belirleyiniz.

Maliyet:

            Maliyet, birkaç unsuru içine alır. Bunlar;sistemin başlangıç maliyeti,belirli bir şirketin özel ihtiyaçlarını karşılamak için sistemi değiştirme maliyeti,sistemin mevcut bilgisayar sistemine bağlanması maliyeti(bütünleşme maliyeti) ve sistemi kullanma maliyetidir.

Basitlik:

            Kullanım kolaylığı önemlidir. Sistemi kullanması gereken kişilerin çoğu, bilgisayar sistemlerine çok fazla aşina olmayabilirler. Bu sebeple kullanım kolaylığı;kullanıcının kabul etmesi, eğitim düşüncesi ve kullanım maliyeti açısından önemlidir.

            Belirli bir firma için,bu kavramlara ilave edilebilecek başka kavramlarda olabilir. İlave edilecek herhangi bir kavram bulunmasa bile, kodlama ve sınıflama sisteminin seçim problemi, önemsiz bir çözüm değildir. Sonuç olarak belerli bir sistem seçilmeden önce,mevcut olanlarla ilgili olarak bir değerlendirme yapılmalıdır. Problemin çok fazla karmaşık olmasından dolayı son kararı vermeden önce, düşünülen sistemi kullanan bazı şirketlerin ziyaret edilmesi tavsiye edilir. (4)

3.1.3.4.Kodlama sisteminin Kullanıcı tarafından Geliştirilmesi:

            Şirketlerin kendi kod geliştirdikleri kodlama sistemlerini kullanmayı tercih etmektedirler. Kodlama sisteminin geliştirilmesi kolay bir iş değildir. Firmaların sistematik bir çalışma yapmasını gerektirir.            

            İlk olarak basit parçalar seçilmelidir. Kodlama sistemi, kendi iş yerinde imal edilen parçaların yanı sıra satın alınan parçalara da yer verilmelidir. Sonuçta satın alınan parçalar bu örnekte yer almalıdır. Örnek büyüklüğü, birkaç yüzden (etkin parçaların %25’i) etkin veri tabanı genişse, birkaç bine(1000-5000) kadar değişecektir. Bir sonraki adım,örnekteki parçaların çizimlerini monte etmektir. Sonra bu çizimler, bir çizimin aileler halinde tasnif edilebilir ve benzer özelliklere sahip olanlar birlikte gruplanır ve dolayısıyla benzer işlem gerektirirler. Bu işlem, yüksek frekansa sahip parça özelliklerini tanımamızı mümkün kılacaktır. Bu adım tamamlanınca, bu parçaların yapımı için takım tezgahı ihtiyaçlarını tanımlamak nispeten kolaydır ve parça grupları fabrikadaki mevcut tezgahlara bağlanır. Satın alınan parçaların bazılarının iş yeri kabiliyetleriyle bağlantısı kurulamayabilir. Bununla beraber bu parçalar göz önünde bulundurulmalıdır, çünkü gelecekteki bir zamanda bu parçaları yapmak için donanım satın alınabilir. Ayrıca kodlama sistemi, satıcıların işleme kabiliyetleri bilindiği zaman, satıcıları seçmek içinde kullanılabilir. Parça özellikleri tanımlanınca, bu özelliklerin hiyerarşisi parçayı kodlamak için gerekli zamanı en aza indirmek amacıyla kurulmalıdır.(4) Son adım olarak ise firma tarafından geliştirilen kodlama sistemi denenmelidir. enm.blogcu.com

3.1.3.5. Kodların Sınıflandırılması:

Parça sınıflandırma ve kodlama sistemlerinin  3 tipten oluşur. (10) Bunlar;

1. Tasarım özelliklerine bağlı sistemler (temel dış şekil, temel iç şekil, Uzunluk/ Çap oranı, malzeme tipi, parça fonksiyonu, ana boyutlar, alt boyutlar, toleranslar vs. )

2. İmalat özelliklerine bağlı sistemler (ana işlemler, alt işlemler, ana boyutlar,yüzey işleme, kullanılan tezgah vs.)

3. Tasarım ve imalat özelliklerinin her ikisine de bağlı olan sistemler

Kodlama sistemleri, kullandıkları semboller bakımından farklılık gösterirler. Parça sınıflamada kullanılan kodlar sembollerin biçimine, yapılarının şekline ve üniverselliğine göre kodlar olmak üzere üç gruba ayrılırlar;(9)

A)Kullanılan Sembollerin Biçimine Göre Kodlar

1.Nümerik Kodlar

2.Alfabetik Kodlar

3.Alfanümerik Kodlar

B)Yapılarının Şekline Göre Kodlar

1)      Monokodlar

2)      Polikodlar

3)      Karışık Kodlar

C)Üniversalliğe Göre Kodlar

1)Üniversal Kodlar

2)İyi uyarlanmış Kodlar

A)Kullanılan Sembollerin Biçimine Göre Kodlar

1.Nümerik Kodlar:

Nümerik kodların hepsi rakamlarla ifade edilirler ve okuma hatalarında daha az risk taşırlar. Bir hanede en fazla durumun ifade edilmesi söz konusudur. Bilgisayarda ele alınmalarında kolaylık getirmeleri alfabetik kodlara nazaran daha fazla kullanılmalarına yol açar. (7)

2.Alfabetik Kodlar:

Alfabetik kodların hepsi harflerle ifade edilirler. Alfabetik karakterlerin sayısının nümerik karakterlerden fazla olması, bir hanede daha fazla bilginin depolanmasına olanak verir. Ayrıca harflerin kullanımım hatırlanma yararı da sağlamaktadır.(7)

DEVAMI

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!