7/5/2008
Grup Teknolojisi Nedir 11
Kategori: Belirtilmemiş
Aşağıdaki tablolarda (tablo-3.2, tablo 3.3), şekil 3.2’de verilen 15 parçanı, makine işlem sıraları ve bu makinelerin sıraları verilmiştir. Tablo 19’da ise, her parçanı işlem gördüğü makinelerin sırasına göre polikod yapıdaki kodlama düzeni verilmiştir.(7)
Tablo-3.4’de gösterilen B,D,G parçalarının kodu 367’dir. Bunun anlamı,bu parçaların her birisi önce 3 kod numaralı punto makinesinde, sonra 6 numaralı bileyicide ve son olarak da 7 numaralı metal makasında işlem gördüğüdür.(7)
3. Karışık Kodlar:
Monokod ve polikodun karışımından oluşur. Her iki kodlama düzeninin olumlu yanlarını alır. Karışık bir kod düzeninde seçenek sayısının azalması onun polikod özellikleri taşıdığını gösterir. Buna mukabil çeşitliliğin fazla olması onu monokoda yaklaştırır. Monokod kısmı çok uzun olmadığı müddetçe karışık kodların düzenlenmesinin bir zararı yoktur. Yorumlanması monkodlar dan daha kolaydır ve nispeten kısa bir kod ile çok miktarda bilginin depolanması mümkündür.(4) Polikod ile şekil 3.2’de parçanın karışık kod yapısı aşağıda gösterilmiştir. (7)
Yukarıdaki tabloda verilen kodlardan birinci grup ilgili parçanın hammadde özellikleri, ikinci grupta ise, parçanın ürün hale gelinceye kadar hangi makinelerden hangi sırada geçtiği verilmiştir.
Herhangi bir üretim sisteminde parçanın hangi kod düzeninde kodlanacağı; üretilen parça sayısına, parçanın hammadde, işlem ve ait olduğu ürünün özelliklerine göre değişmektedir. Uygun bir kodlama sistemi seçmek ve uygulamakla görevlendirilen kişinin, kodlama sistemlerinin avantaj ve dezavantajlarına bakarak bir seçim yapacağı ve seçtiği sistemi her ne şekilde olursa olsun tatbik edeceğini düşünmek yanlış olur. Bir sistem için yararlı ve uygun olan bir kodlama yapısı başka bir sistem için yetersiz kalabilmektedir. Salt bir üstünlük söz konusu olamayacağı için kodlama işini yapmakla görevlendirilen kişinin, işletme amaçlarına en uygun sistemi seçmesi yerinde ve doğru bir davranış olacaktır.
Sınıflandırma ve kodlamanın başarılı bir şekilde tasarımda ve üretim planının hazırlanmasında kullanımı,parça çeşitliliğinde bir azalma, parça biçimlerinin tanımlanması, tekrarlanan ve benzer parçaların üründen bağımsız olarak tanımlanması,kayıtta kolaylık. Kullanımda basitlik ve biçim özelliklerinin standartlaştırılması gibi faydalar sağlamıştır.
3.1.3.6.Parça Sınıflama ve Kodlama Sistemleri
Parça sınıflama ve kodlama amacını güden bir çok sistem geliştirilmiştir. Aşağıdaki tablo da bu kodlama sistemleri verilmiştir. Bu çalışmada ise aşağıda aşağı da isimleri verilen kodlama sistemleri incelenecektir.(10)
1.OPITZ Kodlama Sistemi
2. BRISH Kodlama Sistemi
3. CODE Kodlama Sistemi
4. MICLASS Kodlama Sistemi
5. DCLASS Kodlama Sistemi
6. SAGT Kodlama Sistemi
7.KK-1 Kodlama Sistemi
3.1.3.6(1)OPITZ Kodlama Sistemi
Yaygın bir kullanımı olan Opıtz kodlama sistemi H. Opıtz tarafından geliştirilmiştir. Çalışmalarına 1950 yılında AACHEN Üniversitesinde başlayan ve 25 firmanın yaklaşık 320000 makine saati gerektiren 4500 parçası üzerinde sürdüren Opıtz, kendi adı ile anılan kodlama sistemini geliştirmiştir. Polikod yapıya sahip opitz kodlama sistemi 13 haneden oluşmakta ve işletmenin tasarım, planlama, ve üretim bölümlerinin parçalarla ilgili farklı bilgi ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde düzenlenmiştir. Geliştirilen ilk kodlama sistemlerden biridir. Esasen parça istatistikleri üzerinde çalışmak üzere geliştirilmiştir. Avrupa’da, özellikle de Almanya’da geniş bir kullanım alanına sahiptir. İşlenmiş, işlenmemiş (döküm) ve satın alınan parçalara rahatlıkla uygulanabilir. İşetmeye ek bir maliyet yükü getirmez.
Yapı ve Uzunluk
13 haneden oluşur. İlk beş hane genel tasarım özelliklerini gösterir. parçanın geometrik yapısı ile ilgili bilgiler içerir. Dört haneli ikinci grup, parçanın hammadde özelliklerini göstermek için kullanılır. Son grubu oluşturan dört hane ise serbest kodlardır ve üretim işlemlerini tanımlamak amacı ile kullanılır. Bilgisayar Desteği Bilgisayar desteği yoktur.(4) Aşağıda Opıtz kodlama sisteminin yapısı görülmektedir.
Genel tasarım özelliklerini gösteren ilk beş hane, parçanın geometrik yapısıyla ilişkili bilgileri içermektedir. Burada parçanın en son biçimi ile ilgili özellikler tanımlanır. Her bir hanede tanımlanan özellikler şunlardır.(7)
Hane-1 : Parçanın dönmeli olup olmadığı; dönmeli ise uzunluk-çap oranı, dönmesiz ise uzunluk genişlik oranı tanımlanır.
Hane-2 : Parçanın dış yüzey işleme özelliklerini gösterir.
Hane-3 : Parçanın iç şeklini gösterir. bunlar kör delik, diş açmalı veya kama yuvalı gibi özelliklerdir.
Hane-4 : Parçanın düz yüzey işlemleri ile ilgili bilgileri gösterir.
Hane-5 : Bu hane de var ise parçanın yardımcı delikleri ve diş yuvalarına ilişkin bilgiler kodlanır.
Opıtz kodlama sisteminin dört haneli ikinci grubu ( ek kodlar ), parçanın hammadde özelliklerini göstermek için kullanılır. Bu dört hanede tanımlanan bilgiler şunlardır;
Hane-6 : Parçanın boyutlarının tanımlanmasında kullanılır.
Hane-7 :Parçanın üretiminde kullanılan hammaddeye ilişkin bilgilerin tanımlanmasında kullanılır.
Hane-8 : Hammaddenin ilkel şeklinin tanımlanmasında kullanılır.
Hane-9 : Parçanın üretimi için gerekli olan tolerans ve duyarlılık tanımlanmasında kullanılır.
Üçüncü grubu oluşturan dört haneli kod yapısı serbest kodlardır. Bunlar üretim işlemlerini tanımlamak amacı ile kullanılır. Bu grubun genel bir kodlama yapısı yoktur. Sistemi uygulayan işletme tarafından üretim biçimine göre tanımlanır.
