» Isletmeler Acisindan Sürdürülebilir Üretim Stratejileri -4

Yayinlanma Zamani: 2011-12-22 18:19:00





2) ikinci adım yalın ve yesil fikirlerin firma bünyesinde benimsenmesi için isletmeciligin anladıgı lisanın konusulması gerektigidir. Bunun için çevresel konulara, her zaman karı göz önünde bulundurarak bakmak gerekir. Çözümleri, karı ve dünyayı en çok ödüllendirenden baslamak kosuluyla uygulamak gerekir. Üst yönetime çevresel çözümler önerilirken, çözümün dünyanın ve çocuklarımızın gelecegi için iyi oldugunu savunmak yerine, bu önerilerin firma ve is için iyi oldugu argümanı kullanılmalıdır.
3) Üçüncü adım yalın ve yesil amaçlara ulasmak için örgüt düzeyinde isbirligi yapılması gerekliligidir. ilk önce, örgütün tepesinde bunun saglanması, daha sonra örgütün baska bölümlerinde yalın ve yesil uygulamaların benimsetilmesi gerekmektedir. Intel bu amaçla “matris” adı verilen çevrim içi haberlesme sistemi kullanmaktadır. isletme matris aracılıgıyla çevreyle ilgili bilgileri etkin bir sekilde çalısanlar arasında paylasmakta ve basarıya ulasmıs uygulamaların baska birimlerde de adaptasyonunu tesvik etmektedir.
4) Son adımda isletmenin yalın ve yesil uygulamalar alanında kat ettigi yolu
ölçmek ve sürekli gelistirmek için çaba harcanması gerekmektedir. Kat
edilen yolun ölçülmesi, önceden belirlenen amaçlarla gelinen düzeyin
karsılastırılmasını gerektirir. Amaçlar çogunlukla sirketin tümü ve ayrı ayrı
birimleri için belirlenir. Örnegin, HP yazıcı bölümünde “içerigin geri
dönüsümü”, “ürün geri dönüsebilirligi” ve “yazıcılarda kullanılan mürekkep
de yasak olmayan kimyasalların kullanımı” olarak olusturulan amaçlar için
“en düsük” ve “istenen” olmak üzere iki hedef belirlenmistir. isletme yazıcı
kartuslarının geri dönüsebilirligi için en düsük %50, istenen için de %80
geri dönüsüm hedefi belirlemistir.
Sonuç
Degismeyen tek seyin degisimin kendisi oldugu bu dönemde isletmelerin
yasamlarını sürdürebilmeleri ancak ve ancak bu degisime uyum saglayabilme
becerileriyle mümkün olacaktır. Özellikle insanoglunun dünya üzerindeki varlıgını
tehdit edebilecek çevresel degisimler ısıgında, isletmelerin, faaliyetlerinde duyarsız
tavır sergileyerek uzun dönemli basarıyı yakalamaları, rekabet edebilmeleri ve hatta
faaliyetlerini sürdürebilmeleri mümkün olamayacaktır. iste bu degisime uyumu
mümkün kılacak isletme faaliyetlerinin odagında ise üretim fonksiyonu yer
almaktadır. Kısaca üretimin sürdürülebilirligi kavramıyla ifade edilebilecek bu süreç
farklı yaklasımlar içerse de temelde ulasılmak istenen, isletmelerin üretim faaliyetleri
sürecinde çevreye olumsuz etkilerini azaltmak ve ortadan kaldırmaktır. Temel sorun
bu yaklasımların nasıl uygulanacagı ve isletme bünyesi tarafından nasıl kabul
edilecegidir. Bu sorun dikkate alındıgında önceki bölümlerde deginilen sürdürülebilir
üretim stratejileri arasında yalın ve yesil yaklasımı önem kazanmaktadır.

isletme faaliyetinin sonucu ortaya çıkan ürüne deger katmayan her türlü süreç
ve kayıplardan kurtulmayı amaçlayan yalın düsünce yaklasımı, günümüzde rekabet
edebilmeyi ve basarıyı amaçlayan isletmelerin benimsedigi ve uyguladıgı stratejilerin
basında gelmektedir. Bu amaçla gelistirilmis birçok araç ve yaklasım bulunmakta,
kazanılan deneyimler sonucu da bu konuda danısmanlık kurumu etkin çalısmaktadır.
Artık yalın düsüncenin uygulanması için yeterli bilgi ve tecrübe birikiminin olustugu
söylenebilir. isletmelerin yalınlasma sürecine çevreci bir perspektif kazandırılarak
yalın üretim yaklasımının uygulanması, yalın ve yesil yaklasımında amaçlanmaktadır.
Böylece, üretim dolayısıyla isletme sürdürülebilir kılınmaktadır. Ayrıca yalın ve yesil
yaklasımıyla, sürdürülebilir üretim için somut ve izlenebilecek adımlar olusturularak
uygulanabilirligi de kolaylastırılabilir. Bu konuda ABD Çevre Koruma Bakanlıgının
“yalın üretim ve çevre” girisimi örnek olarak gösterilebilir. Bakanlık bununla ilgili
olusturulan merkezi bir yapı içinde yalın ve yesil yaklasımı örneklerini ve
izlenebilecek yaklasım ve adımları hazırladıkları yayınlar, konferanslar ve kullanıma
açtıgı arastırma fonları yoluyla yaygınlastırmaya çalısmaktadır. Bu çabalar dikkate
alındıgında yakın gelecekte üretimin sürdürülebilirligi konusunda yalın üretim
yaklasımının bir baslangıç noktası ve hatta standart olarak benimsenebilecegi ifade
edilebilir.
Kaynakça
Allwood, J. (2005). “What is Sustainable Manufacturing?”. Sustainable Manufacturing
Seminar Series, 16 Subat 2005. Institute for Manufacturing.
http://www.ifm.eng.cam.ac.uk/sustainability/seminar/documents/050216lo.pdf (Erisim Tarihi:
15.10.2008).
Andrew K. ve Lenox, M. (2001). “Does It Really Pay to Be Green?”. Journal of Industrial
Ecology, 5(1), 105-116.
Atlas, M. ve Florida, R. (1999). “Green Manufacturing”. (Ed: Richard C. Dorf). The
Technology Management Handbook, CRC Press, s. 13/85-88.
Baldwin, J. S., Allen, P. M., Winder, B. ve Ridgway, K. (2005). “Modelling Manufacturing
Evolution: Thoughts on Sustainable Industrial Development”. Journal of Cleaner Production,
13(9), 887-902.
Bicheno, J. (2004). The New Lean Toolbox, Buckingham: Picsie Books dan aktaran,
Vais, A., Miron, V., Pedersen, M. ve Folke, J. (2006). “Lean and Green at a Romanian
secondary tissue paper and board mill-putting theory into practice”. Resources, Conservation
and Recycling, 46(1), 44-74.
Bonini, S. M. J., McKillop, K. ve Mendonca, L. T. (2007). “The Trust Gap Between
Consumers and Corporations”. The McKinsey Quarterly, (2), 7-10.
Bonini, S. M. J., McKillop, K. ve Mendonca, L. T. (2007). “What Consumers Expect
From Companies”. The McKinsey Quarterly, (2), 11-17.

Chapin III, F.S., Torn, M.S. ve Tateno, M. (1996). “Principles of Ecosystem
Sustainability”. American Naturalist, 148(6), 1016-1037.
Cooper, J.S. ve Fava, J. (2006). “Life Cycle Assessment Practitioner Survey: Summary
of Results”. Journal of Industrial Ecology, 10(4), 12-14.
Costanza, R. (2008). “Ecosystem Services: Multiple Classification Systems are
Needed”. Biological Conservation, (141), 350-352.
Costanza, R., d'Arge, R., de Groot, R., Farberk, S., Grasso, M., Hannon, B., Limburg,
K., Naeem, S., O'Neill, R. V., Paruelo, J., Raskin, R. G., Sutton, P. ve van den Belt, M.
(1997). “The Value of the World's Ecosystem Services and Natural Capital”. Nature, (387),
253-260.
Culaba, A. B. ve Purvis, M. R. I. (1999). “A Methodology for the Life Cycle and
Sustainability Analysis of Manufacturing Processes”. Journal of Cleaner Production, 7, 435-
445.
Daly, H. E. (2007). Ecological Economics and Sustainable Development: Selected
Essays of Herman Daly. Massachusetts: Edward Elgar Publishing.
Davis, T. (2008). What is Sustainable Development?. Menominee Sustainable
Development Institute. http://www.menominee.edu/sdi/whatis.htm (Erisim Tarihi: 2.10.2008).
Etzion, D. ve Ferraro, F. (2006). “Institutional Entrepreneurship Through Voluntary
Standard Setting: The Case of Global Reporting Initiative”. 22nd EGOS Colloquium, July 6-8,
Bergen, Norway. http://www.econ.upf.edu/docs/seminars/etzionferraro.pdf (Erisim Tarihi:
10.10.2008).
Ewing, B., Goldinger, S., Wackernagel, M., Stechbart, M., Rizk, S., Reed, A. ve Kitzes,
J. (2008). The Ecological Footprint Atlas 2008, Oakland: Global Footprint Network.
Franchetti, M. J. ve Bedal, K. (2008). “Lean as a Stepping Stone into Green
Engineering”. Proceedings of the International Conference on Solid Waste Technology and
Management, Philadelphia, s. 1398-1401. http://www.epa.gov/innovation/lean/leanreport.pdf
(Erisim Tarihi: 6.11.2008).
Fresner, J. (1998). “Cleaner Production as a Means for Effective Environmental
Management”. Journal of Cleaner Production, 6(3-4), 171-179.
Global Footprint Network. (2008). Footprint Basics.
http://www.footprintnetwork.org/en/index.php/GFN/page/footprint_basics_overview/ (Erisim
Tarihi: 15.12.2008)
Global Reporting Initiative. (2008). http://www.globalreporting.org (Erisim Tarihi:
15.10.2008).
Gordon, P. J. (2001). Lean and Green: Profit for Your Workplace and the Environment.
San Francisco: Berrett-Koehler Publishing.
Hale, A.R. ve Hovden, J. (1998). “Management and Culture: The Third Age of Safety. A
Review of Approaches to Organisational Aspects of Safety, Health and Environment”. (Ed: Anne-Marie Feyer ve Ann Williamson), Occupational Injury; Risk, Prevention and
Intervention, London: Taylor and Francis, s. 129-166.
Hart, S.L. (2001). “Yesillesmenin Ötesinde Sürdürülebilir Bir Dünya çin Stratejiler”.
(Çev.: Ahmet Kardam). s ve Çevre: Harvard Business Review Dergisinden Seçmeler,
stanbul: Mess Yayınları, s. 115-137.
Hawken, P., Lovins, A. ve Lovins, H. (1999). Natural Capitalism: Creating the Next
Industrial Revolution. Boston: Little Brown & Company.
Hill, K. M. (2007). Sustainability Reporting 10 Years On.
http://www.globalreporting.org/NR/rdonlyres/430EBB4E-9AAD-4CA1-9478-
FBE7862F5C23/0/Sustainability_Reporting_10years.pdf (Erisim Tarihi: 15.10.2008)
ISO. (2006). Environmental Management - Life Cycle Assessment -Principles and
Framework. Geneva.
ISO. (2008). Environmental Management.
http://www.iso.org/iso/iso_catalogue/catalogue_ics/catalogue_ics_browse.htm?ICS1=13&ICS
2=20&ICS3=10 (Erisim Tarihi: 6.11.2008)
ISO. (2008). ISO 14000 Essentials. http://www.iso.org/iso/iso_14000_essentials (Erisim
Tarihi: 6.11.2008)
Jeswiet, J. (2007). “Design for the Environment”. (Ed: Myer Kutz). Environmentally
Conscious Manufacturing, Hoboken, N.J.: John Wiley and Sons, s. 29-44.
Kolk, A. (2004). “A Decade of Sustainability Reporting: Developments and
Significance”. International Journal of Environment and Sustainable Development, 3(1), 51-
64.
Lou, X. ve Bhattacharya, C.B. (2006). “Corporate Social Responsibility, Customer
Satisfaction, and Market Value”. Journal of Marketing, 70(4), 1-18.
Lovins, A., Lovins, H. ve Hawken, P. (2007). “A Roadmap for Natural Capitalism”.
Harvard Business Review, July-August, 172-183.
Norgaard, R.B. ve Bode, C. (1998). “Next, the Value of God, and Other Reactions”.
Ecological Economics, 25, 37-39.
Orlitzky, M., Schmidt, F.L. ve Rynes, S.L. (2003). “Corporate Social and Financial
Performance: A Meta-Analysis”. Organization Studies, 24(3), 403-441.
Porter M.E. ve van der Linde, C. (1995). “Green and Competitive: Ending the
Stalemate”. Harvard Business Review, 73(5), 120-134.
Porter, M.E. ve Van der Linde, C. (2001). “Yesil ve Rekabetçi”. (Çev.: Ahmet Kardam).
is ve Çevre: Harvard Business Review Dergisinden Seçmeler, istanbul: Mess Yayınları, s.
139-173.
Rees, W. E. (1992). “Ecological Footprints and Appropriated Carrying Capacity: What
Urban Economics Leaves Out”. Environment and Urbanisation, 4(2), 121-130.

Russo, M. ve Fouts, P. (1997). “A Resource-Based Perspective on Corporate
Environmental Performance and Profitability”. Academy of Management Journal, 40(3), 534-
559.
Turner, G.M. (2008). “A Comparison of the Limits to Growth With 30 Years of Reality”.
Global Environmental Change, 18, 397-411.
UNIDO. (2008). The CP Concept: What is Cleaner Production?
http://www.unido.org/index.php?id=o5151 (Erisim Tarihi: 5.11.2008).
United Nations. (1987). Report of the World Commission on Environment and
Development. General Assembly Resolution 42/187.
http://www.un.org/documents/ga/res/42/ares42-187.htm (Erisim Tarihi: 20.10.2008).
United Nations. (2005). 2005 World Summit Outcome.
http://www.who.int/hiv/universalaccess2010/worldsummit.pdf (Erisim Tarihi: 29.10.2008).
United Nations. (2007). Indicators of Sustainable Development: Guidelines and
Methodologies, New York: United Nations. http://www.un.org/esa/sustdev/natlinfo/indicators/
guidelines.pdf (Erisim Tarihi: 19.10.2008).
United Nations. (2008). Report of the World Commission on Environment and
Development: Our Common Future. Transmitted to the General Assembly as an Annex to
document A/42/427. http://www.un-documents.net/ocf-ov.htm (Erisim Tarihi: 20.10.2008).
US Environmental Protection Agency. (2003). Lean Manufacturing and the
Environment. http://www.epa.gov/lean/leanreport.pdf (Erisim Tarihi: 16.12.2008)
Willard, M. (2008). “The Natural Step: A Framework for Sustainability”. Society of
Manufacturing Engineers Lean to Green Conference. Portland, Oregon,
http://www.sme.org/cgi-bin/get-pdf.pl?/gmn/data/events/001792/downloads/presentations/
willard.pdf (Erisim Tarihi: 6.11.2008)
Womack, J., Jones, D. ve Roos, D. (1990). The Machine That Changed the World. New
York: Simon & Schuster.
WordNet. (2008). “Sustainability”. Dictionary.com. Princeton University.
http://dictionary.reference.com/browse/sustainability (Erisim Tarihi: 25.10.2008).
Yacooub, A. ve Fresner, J. (2006). Half

 

 

Sonraki Konu :


Duyuru

Facebook sayfamiza üye olun


Duyuru
Sitemizde güncelleme çalismalari devam etmektedir.
Görüs ve önerilerinizi bizimle paylasabilirsiniz ! mail adresimiz : endustrimuhendisligi@hotmail.com